نامه

به طور عام هیچ تفاوتی در خلقت انسانها وجود ندارد

تنها قدرت عقل و درک ماست که مارا متمایز می سازد.

شرایط رشد و بالندگی در دوران زندگی هر فرد تاثیر

بسزائی در روند تکامل او دارد.

عشق پدیده ایست الهی که خداوندگار خالق در وجودمان

ودیعه نهاده .

آنهائی که توانستند از این پدیده به کمال مطلوب برسند

تنها کسانی بودند که در شرایط مطلوب رشد قرار گرفتند

اما متاسفانه جوامع بشری الزاما تابع فرهنگ آن جامعه

بوده وهر یک به دیده خاصی به این پدیده می نگرند.

اینکه میگوئی:

دوستت دارم و تاوان آن هرچه باشد ، باشد

یعنی فنای در علاقه ، دوستی و عشق

سئوال:

آیا خداوند برای پدیده عشق چنین ارزشی قائل است؟

اگر چنین باشد

باید درب تمام دادگاههای خانواده را گل گرفت.

باید روزانه شاهد هلاکت هزار عاشق دلخسته بود

که تاوان پس می دهند.

زندگی اگر تابع قاعده و قانون نباشد زندگی نیست.

استفاده صحیح و منطقی از هر پدیده الهی عین عبادت

است.

دنیا مال توست

عشق مال توست

زندگی مال توست

مرگ هم مال توست اما مرگ با عزت و افتخار

چرا خود را اسیر توهمات میکنی؟

دوست داشته باش

عشق بورز

نگذار زندگی برای خودت و کسانی که با تو مرتبط

هستند تلخ شود.

ما به سوی کمال رهسپاریم نه زوال

همه به نوعی عشق را تجربه می کنند و خاطرات

آن را چه شیرین و چه تلخ در دفتر ذهنیت خود

ثبت و گاه مرور می نمایند.

بگذار این عشق شیرین باشد اما خود را اسیرش نکن.

همواره بیندیش چه می کنی

از خودت سئوال کن

پی آمدها را بسنج

تو دیگر بچه نیستی که بازیچه بخواهی

تو در شرف تکاملی

اجازه نده ناقص بمانی

و...

پدر را حلال کن

شاید تورا آزرده باشد

اما دوست توست...